فایل word صفات و ترکیبات شاعرانه در غزلیات شماره 2025 تا 2050

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

 فایل word صفات و ترکیبات شاعرانه در غزلیات شماره 2025 تا 2050 دارای 26 صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل word صفات و ترکیبات شاعرانه در غزلیات شماره 2025 تا 2050  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

چکیده:
قدرت و قریحه مولانا در امرساخت ترکیبات وصفی واضافی نیز بی‏نظیراست . درغزلیات شمس حدود دهها هزار ترکیب وجود دارد که بسیاری از آنها مسلما از ضمیر خلاق مولانا سرچشمه گرفته است.در تحقیق حاضر به صفات وترکیبات شاعرانه در غزلیات شماره 2025 تا 2050 اشاره شده است . امید است مقبول افتد.
کلیدواژه: شمس مولوی, شعر,غزلیات, ترکیبات, صفات شاعرانه


مقدمه:
مولانا شاعر بلند آوازه ی ایرانی که عمده شهرت او برای سرودن مثنوی معنوی و دیوان کبیر می باشد. شاعری است با دغدغه های فکری فراوان, که تأملات و تفکرات خود را به خوانندگانِ آثارش انتقال می دهد و آن ها را نیز در اندیشه های خود شریک می گرداند.
خواننده ی اشعار مولانا در دریای بیکران معانی ارایه شده ی او غرق می شود و به غواصی می پردازد و سر انجام با تفکری جدی از اندیشه ی اولیه از دنیای مولانا خارج می شود .
مولانا عارفی است جان گداخته که تنها هدف او از زندگی برگشت به آن جهان و رجوع به دنیایی است که از آنجا آمده است .زندگی و هستی معنایی جدای از آن چه برای عامه ی مردم دارد, برای او دارد .او زندگی را پلی می داند جهت رسیدن به مأوا و پناهگاه اصلی خود, و همین تفکرات است که تمامی ذهن مولانا را تحت تأثیر خود قرار می دهد و دریایی از معانی و افکار و دغدغه های فکری به خواننده انتقال می دهد که هر کدام می توانند سرمشق و الگویی برای زندگی بهتر و در راستای اهداف مولانا و  رسیدن به آن ها باشند .
تجلّیات عاطفی هر شاعر, سایه ای است از« من» او,و «من» هر شاعر نموداری است ازسعه ی وجودی او و گسترشی که در عرصه ی فرهنگ و حوزه ی شناخت هستی دارد . عواطف بعضی ازشاعران, ازیک «من» محدود و کوچک و شخصی سرچشمه می گیرد, مانند«من» اغلب گویندگان ادب درباری, ولی عواطف بعضی دیگر سایه ای است از یک «من» انسانی و متعالی »(کدکنی, 1353: 53(
 مولوی شاعری است که از آن من متعالی سرچشمه می گیرد و گستره ی اندیشه ی او به گستردگی جهان هستی و وجود است و تفکر او تفکر ازلی و ابدی می باشد که در طول دوران ها انسان را رهنمون است و به هیچ وجه جنبه  شخصی و خصوصی ندارد, بلکه کتابی است راهنما و چراغی است راه گشا همه ی پویندگان راه رستگاری را.»(همان, 53 (
مولوی شاعری است که هدف او از سرودن شعرهایش چه در مثنوی و چه در دیوان و یا کتاب-های دیگر ایشان هدایت و راهنمایی است, اومعتقد است که انسان, یک نیرو و توان در درونش نهفته است که هدف از زندگی دست یابی به آن نیرو و توان ماورایی و رسیدن به هدف زندگی است .او هدف زندگی را رسیدن به خدا و وصال با خدا می داند و آن چه را می گوید درهمین مسیر است .درست است که او از هر دری سخنی می گوید اما درواقع همه ی مطالب و مفاهیمی را که بیان می دارد,سرچشمه وخاستگاه اصلی آن ها یک مفهوم کلی است که همانا عشق الهی و درک آن و حرکت در آن و رسیدن به مقصود است .
آثار پرحجم مولوی تصویر متنوع و گوناگون از خدا, انسان,و رابطه ی آن دو با هم درعرصه-ی جهان هستی است.در واقع می توان جهان را بُعد سوم خدا و انسان به شمار آورد, واین سه موضوع کافی است تا تنوعی شگرف درآثار مولانا به وجود آورد.اما به رغم پیچیدگی حیرت انگیز مفاهیم (که مولانا ارایه می دهد ) در تمامی آثارمولانا رایحه ی مشترکی دمیده میشود که ما را با کسانی که می گویند: همه ی آن ها قابل تأویل به یک جمله و عبارت واحد هستند,همداستان می کند, به یقین همه ی آن ها بیانگر حقیقت یگانه اند, حقیقت فوق العاده ی وجود مولوی و حقیقت خود اسلام «هیچ خدایی جز الله وجود ندارد »[لا اله الا الله].»(چیتیلک, 1382: 9 (
به نظرنگارنده عالی‌ترین نمونه متن باز دیوان غزلیات حضرت مولاناست که ورود به آن کار دشواری است و خروج از آن دشوار‌تر است.
برای همین است که در بین این‌همه آثاری که منتشر شده و حتی به‌صورت نسخه‌های خطی در سراسر جهان است, تا حال هیچ شرحی بر دیوان غزلیات نداریم, هر چند برای مثنوی ما شروح و تفاسیر گوناگون داریم.
علت آن کثیر‌المعانی بودن ابیات غزلیات دیوان مولاناست. بخصوص که مولانا این غزلیات را در حالت سکر و مستی ونه درحالت هوشیاری گفته است ومانند یک شاعر رسمی در گوشه‌ای ننشسته تا کلماتی بنویسد و غزل منقح و سنجیده ازحیث معانی و واژگان بسراید.
غزلیات مولانا درحالت مستی و سکر عارفانه سروده شده, اما تعداد اندکی از این غزلیات است که به سبک خاقانی, انوری و شاعران رسمی سروده و آن حالات مستی که در بیش‌تر شعر‌هایش دارد, در آن‌ها کم‌تر می‌بینیم و این نشان می‌دهد که این غزلیات قبل از ملاقاتش با شمس, سروده شده است.
دومین ویژگی غزل مولانا,وحدت موضوع و مضمون دارد, یعنی یک موضوع را از ابتدای بیت مطرح کرده و هربیتی که افزوده می‌شود, گویی موضوع گشوده‌تر ومنکشف‌تر می‌شود و تا انتهای غزل,گویی که یک خطابه سنجیده و روشمند است و یک مطلب را مطرح می‌کند و‌‌همان مطلب را بسط و توسعه می‌دهد.
سومین ویژگی آن است که درغزلیات مولانا ما به وفور برخورد می‌کنیم با می‌,شراب,سکر وتمام متعلقات شراب, ما درمیان بزرگان عرفان,شاعران عارف وقتی «می‌«را می‌بینیم,«می‌«برای ما ایهام دارد که آیا منظورشان شراب حق است یا شراب واقعی.

 

منابع:
1-    چیتیک,ویلیام,راه عرفانی عشق,ترجمه شهاب الدین عباسی,انتشارات پیکان,چاپ اول, 1382.
2-    شفیعی کدکنی,محمد رضا,روزنه ای خُرد برجهانی بزرگ,مجله دانشکده ادبیات وعلوم انسانی دانشگاه تهران, تهران, 1353, شماره 3و4
3-    مولوی,جلال الدین محمد بن محمد,کلیات شمس یادیوان کبیر,به تصحیح بدیع الزمان فروزانفر, تهران, انتشارات اقبال, چاپ اول, 1379.
4-    مولانا جلال الدین محمد بلخی, مثنوی معنوی, به تصحیح دکترمحمد استعلامی, تهران, انتشارات زوّار, چاپ اول, 1360, ج 1
5-    دکتر عبد الحسین زرین‏کوب,با کاروان حله,تهران, انتشارات علمی, چاپ ششم
6-    فرید الدین عطار نیشابوری, تذکره الاولیا ,به تصحیح دکتر محمد استعلامی, تهران, انتشارات زوار, چاپ ششم, 1370
7-    - محمد بن منوّر,اسرار التوحید,به تصحیح دکتر محمد رضا شفیعی کدکنی,تهران, انتشارات آگاه, چاپ اول, 1366
8-    شرف الدین الفتی تبریزی, رشف الالحاظ, به تصحیح نجیب مایل هروی, تهران, انتشارات مولی, چاپ اول, 1362
9-    سیما داد, فرهنگ اصطلاحات ادبی, تهران, انتشارات مروارید, چاپ چهارم, 1380

لینک کمکی