فایل word مقاله مشورت از ديدگاه قرآن و روايات

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

 فایل word مقاله مشورت از ديدگاه قرآن و روايات دارای 43 صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل word مقاله مشورت از ديدگاه قرآن و روايات  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : توضیحات زیر بخشی از متن اصلی می باشد که بدون قالب و فرمت بندی کپی شده است

بخشی از فهرست مطالب پروژه فایل word مقاله مشورت از ديدگاه قرآن و روايات

مقدمه  
مفهوم مشورت  
حدود مشورت  
جایگاه مشورت در آیات  
1- اهمیّت مشورت  
2- مفهوم مشورت  
3- آیه مشورت  
جایگاه مشورت در روایات  
1- اهمیت مشورت  
2- لزوم مشورت  
3- نشانه مشورت صحیح  
اصول مشورت در اسلام  
1 اصل فطرت  
2 اصل کرامت  
3 اصل اختیار  
4 اصل تغییرپذیری  
5 اصل مسئولیت  
6 اصل کمال جویی  
فواید مشاوره  
1استفاده از نظر دیگران  
2پشت گرمی در اقدام کارها  
3 پیدا کردن راه صحیح ارشاد  
4 برطرف شدن عیوب  
5 نجات از هلاکت  
6 استنباط راه حلهای دقیق  
7 نظریات به دور از خواهش های نفسانی  
8 مشورت, عامل تکامل عقل  
9 رهایی از پشیمانی  
10 شناسایی خطاها  
نتیجه‌گیری  
منابع و مآخذ  

بخشی از منابع و مراجع پروژه فایل word مقاله مشورت از ديدگاه قرآن و روايات

* قرآن

* نهج البلاغه

1- امینی, ابراهیم: اسلام و تعلیم و تربیت, ت‍ه‍ران‌: س‍ازم‍ان‌ ان‍ج‍م‍ن‌ اول‍ی‍ا و م‍رب‍ی‍ان‌ ج‍م‍ه‍وری‌ اس‍لام‍ی‌ ای‍ران‌,

2- استادی, رضا:  شورا در قرآن و حدیث, ق‍م, ب‍ن‍ی‍اد ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌ ام‍ام‌ رض‍ا (ع‌),

3-آقاپیروز, علی و دیگران: مدیریت در اسلام, ق‍م‌, پ‍ژوه‍ش‍گاه ح‍وزه‌ و دان‍ش‍گ‍اه‌‏,

4- باقری, خسرو: نگاهی دوباره به تربیت اسلامی, تهران, مدرسه‏ , 1386‏

5- بهشتی, محمد: اهداف مشاوره از دیدگاه اسلام, فصلنامه دانشگاه اسلامی,1378,  شماره

6- تمیمی آمدی, عبدالواحد: غرر الحکم و دررالحکم, قم, انتشارات دفتر تبلیغات قم,

7- ثنایی, باقر: روان درمانی خانواده, ت‍ه‍ران‌, چ‍ه‍ره,

8- جوادی آملی, عبداللَّه: تفسیر موضوعی قرآن مجید, ت‍ه‍ران, م‍رک‍ز ن‍ش‍ر ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌ رج‍ا, 

9- هاشمی رفسنجانی, علی اکبر و جمعی از محققان: تفسیر راهنما, انتشارات دفتر تبیلغات اسلامی, قم,‌

10- هندی, علامه علا الدین المتقی بن حسام الدین: کنزالعمال, مؤسسه الرساله,‌ بیروت, 1409ه‍ .ق

11- یثربی, میرمحمد: سیری در رسال حقوق امام سجاد, تنظیم قاسم نصیرزاده, قم, انتشارات فرهنگ آفتاب,

مقدمه

پیشرفت علم و تکنولوژی, اکتشافات و اختراعات و نظریه پردازی در زمینه های مختلف, محصول هم اندیشی و تعامل و بهره گیری از ایده ها و تجربه های دیگران است. اگر بنا بود هر فردی فقط به خود متکی باشد و هیچ گاه از نظرات, پیشنهادها و تجارب دیگران بهره نگیرد, مطمئنا بشر در مراحل اولیه و سطح بسیار ساده و ابتدایی به سر می برد. دستیابی به تجارب دیگران و استفاده از نظرات سازنده آنان از طریق مطالعه آثار, زندگی و الگوهای رفتاری, طرح سؤال و مشورت و نظرخواهی امکان پذیر است

مشورت کردن یعنی (تبادل نظر کردنِ دو یا چند نفر با یکدیگر, به منظور یافتن راه حل یا تصمیم گیری درباره موضوعی)

در بسیاری از کشورهای اسلامی مجلس های مشورتی در سطح ملی یا محلی تشکیل می شود.مشورت کردن در اسلام فقط به موضوعات اجتماعی محدود نمی شود و مسلمانان تقریبا در هر امری با یکدیگر مشورت می کنند

نقش مشورت در زندگی, نقشی اساسی است. تحقیقات تجربی نشان می دهد که مشورت اگر مهم ترین نقش را در پیشرفت و استفاده بهینه از زندگی نداشته باشد, دست کم می تواند یکی از بهترین نقشها را ایفا کند

مشورت به معنای عام و گسترده جریانی است که در همه اعصار برای همه افراد, مطرح بوده, اما در عصر ما با دامنه وسیع تری مطرح است؛ زیرا تکنولوژی جدید, انسان را با دشواریها و بن بست های متعددی رو به رو نموده است. در دنیای امروز, زندگی بدون مشورت و مشارکت و هم فکری با دیگران, امکان پذیر نیست

مقاله حاضر با هدف بررسی جایگاه مشورت در آیات و روایات پرداخته شده است

مفهوم مشورت

(مشورت) به معنای استخراج رأی صحیح است؛ یعنی این که آدمی در مواقعی که درباره کاری رأی صحیح از خود ندارد, به دیگری مراجعه کند و از او رأی صحیح بخواهد و در قرآن کریم نیز سخن از مشاوره آمده است که می فرماید: (وَشاوِرهُم فِی الأَمرِ) کلمه شورا به معنای اشاره کردن و یا موضوعی که پیرامون آن به مشاوره می نشینند به کار می رود.[1] این کلمه نیز در قرآن آمده که فرمود: (و امَرهُمْ شُوری بَینَهُم)

بنابراین معنای آیه می شود: (مؤمنان آن هایند که هر کاری می خواهند بکنند, آن کار در بینشان شورایی می شود که پیرامونش مشورت می کنند.)

در این معنا اشاره ای است به این که مؤمنان اهل رشدند, و کاری می کنند که در واقع هم باید بکنند, و در به دست آوردن و استخراج رأی صحیح دقت به عمل می آورند و به این منظور به صاحبان عقل مراجعه می کنند و در نتیجه آیه شریفه قریب المعانی با این آیه شریفه که می فرماید: ( الَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَه.)[2], خواهد شد.[3]

پیامبر(ص) می فرماید: (مَن شاوَر ذَوی العقولِ اِستَضا َ بانوارِ العُقول؛[4] هر که با خردمندان مشورت کند با انوار خردهای آنان روشنی یابد)

مشورت نیروی فکر و اندیشه را در افراد پرورش می دهد؛ مشورت نعمت بزرگ خداوندی برای انسان هاست که آنان را به خودمتکی می سازد و از داشتن استعدادها و نیروهای سازنده آگاه می سازد, وآنان را به اصل تفاهم و به وجود آوردن هم آهنگی در زندگی مطلع می نماید؛آسایش و راحت شدن کارها, پشیمان نگشتن, عدم هلاکت و عجز, کسب تجربه, تشخیص راه های خطا, روشن شدن رأی و تدبیر, نزدیک شدن راه دشوار و  ; .[5]

حدود مشورت

طبیعت مشورت ایجاب می‏کند که هاله‏ای از ابهام دور موضوع را گرفته باشد, و فرد   (مشورت گر) می‏خواهد که در پرتو اصطکاک افکار, حجاب جهل را پاره کند تا سیمای حقیقت را مشاهده نماید

اگر در باره موضوعی از نظر عقل کوچکترین ابهامی وجود نداشته باشد, و فرد به صورت قاطع نظر خود را بیان کند, و یا حکم موضوع مشورت از نظرروشن باشد, دیگر برای مراجعه به شوری و افکار عمومی, موضوعی باقی نمی‏ماند از نظر عقلی این مورد از بدیهیات است و نیازی به توضیح نیست چنانچه هر جا صحبت از مشورت و مشاوره می شود در جایی است که انسان به تنهایی قادر به تصمیم گیری صحیح نیست یا این که در صحت تصمیم خود شک دارد.[6]

قرآن مجید, حدود مشورت را به روشن‏ترین وجه بیان می‏کند و می‏فرماید:( وَ ما کانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَهٍ إِذا قَضَی اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ یَکُونَ لَهُمُ الْخِیَرَهُ من امرهم و مَنْ یَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِیناً؛[7]هرگز برای مرد و زن با ایمان, چنین اختیاری نیست که در موردی که خداوند و یا پیامبر نظر داده‏اند مخالفت کنند, هر کس با خدا و پیامبر او مخالفت کند, آشکارا گمراه شده است.)

در یکی از نبردها, فرماندهان سپاه, نقطه‏ای را برای ستاد فرماندهی انتخاب نمودند. در این موقع یکی از یاران پیامبر بنام (حباب) به رسول خدا گفت: (یا رسولَ اللّهِ اَرَأَیتَ هذا المَنزِلِ, أَ مَنزِلاً اَنزَلَهُ اللّهُ لَیسَ لَنا اَن نَتقدّمَهُ و لا نَتَأَخّر عَنهُ, اَم هُو الحربِ و الرّای و المکیده قال: بَل هُو الرّأی و الحرب و الرّای و المکیده . فَقال: یا رَسُولَ اللّهِ فإِنَّ هذا لَیسَ بِمَنزلِ فَانهَض بِالنّاسِ حتّی نَأتی اَدنی ما َ من القوم؛[8] ای پیامبر خدا آیا به فرمان خدا در این نقطه فرود آمدید که دیگر برای ما حق اظهار نظر نباشد, یا این که این نقطه را برای نبرد با دشمنان صلاح دیدید پیامبر فرمود: موضوع قابل رأی و اظهار نظر است. وی گفت: به نظر من بهتر است که سپاه را حرکت دهید که در کنار آب فرود آییم.) از این بیان به خوبی استفاده می‏شود که مسلمانان دستورات پیامبر را بر دو نوع تلقی می‏کردند

1 دستوری که نمی‏توان آن را تغییر داد, در اینجا باید تسلیم شوند . 2 دستوری که می‏توان آنرا در شوری قرار داد.[9]

جایگاه مشورت در آیات

1- اهمیّت مشورت

با توجه به اهمیّت مسئله مشورت, در قرآن, چند جا به این موضوع اشاره شده است

( فَبِمَا رَحْمَهٍ مِنْ اللّه‏ِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ کُنْتَ فَظّا غَلِیظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِکَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِی الاْ َمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَی اللّه‏ِ إِنَّ اللّه‏َ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلِینَ؛[10]ای پیامبر! رحمت خدا تو را با خلق مهربان و خوش خوی گردانید, و اگر تندخو و سخت دل بودی, مردم از گرد تو متفرق می شدند پس چون امت به نادانی درباره تو بد کنند, از آنان درگذر و از خدا بر آن ها طلب آمرزش کن و در کارها با آنان مشورت کن; .)

وقتی این آیه نازل شد, پیامبر(ص) فرمود: (آگاه باشید که خدا و رسولش از مشورت بی نیاز هستند, لکن خداوند آن را رحمت برای امت اسلام قرار داد). پس کسی که مشورت نماید از ترقی و به راه راست شدن باز نمی ماند و کسی که مشورت نمودن را ترک کند, از گمراهی و ضلالتش کاسته  نمی شود.)[11]

2- مفهوم مشورت

[1]- جعفر سبحانی: شوری در قرآن و نهج البلاغه, صص 24 – 23

[2]- زمر؛ آیه 18

[3]- محمد حسین طباطبایی: المیزان, ج 18, ص 100

[4]- عبدالواحد تمیمی آمدی:غررالحکم و دررالکلم, ص110

[5]- رجبعلی مظلومی: شورای اسلامی, صص 253 – 252

[6]- جعفر سبحانی: شوری در قرآن و نهج البلاغه, ص

[7]- احزاب, آیه

[8]- ابن ابی الحدید: همان, ج14, ص

[9]- جعفر سبحانی: شوری در قرآن و نهج البلاغه, صص39-

[10]- آل عمران؛  آیه 159

[11]- جلال الدین سیوطی: درالمنثور فی تفسیر المأثور, ج 2, ص 90

لینک کمکی